Bestaat er zoiets als een papegaaien of parkieten soort die makkelijker tam te krijgen is als de ander?
Het is een begrijpelijke veel gestelde vraag. Als je af moet gaan op wat hier en daar wordt geroepen op forums, tijdens ‘vogel markten’, door vogel verkopers of door goed bedoelende hobbyisten dan zou je al snel geneigd zijn tot de conclusie te komen dat soorten als de Grijze Roodstaart, Amazones, Valkparkieten, Agaporniden, kortom de meest voorkomende kromsnavels in ons land bekend zijn vanwege het feit dat ze gemakkelijk tam te maken zouden zijn.
Niets is echter minder waar. De meeste kromsnavels die we kennen zijn bekend omdat kwekers er successen mee haalden. Men begon er aan vanwege het mooie uiterlijk van de in het wild gevangen vogel of gewoon omdat er een leuke cent aan te verdienen was. De eerste Pyrrhura Perlata die in Nederland verkrijgbaar was kostte destijds ongeveer 10.000 gulden, jawel tienduizend gulden! Dat is niet eens heel lang geleden, we praten over 1996 zo’n 16 jaar geleden op dit moment. Dezelfde vogel vindt je nu met rond de 200,- euro voor een volière/kweekvogel en rond de 300,- euro en meer voor een deskundig gesocialiseerde huiskamer vogel. Nog steeds niet heel goedkoop, maar wel nog steeds een prachtige vogel in alle opzichten.
Waar zit het dan toch in dat ‘tam’ zijn of juist ‘tam’ maken?
De mate van tam zijn, zit niet in de soort,
maar in de socialisatie van en verdere omgang met de vogel.
Men roept wel van alles, zoals die of gene soort is gemakkelijker,
dat heeft echter te maken met de mate waarin ze langer
gekweekt worden en dus meer of minder gedomesticeerd zijn.
De eerste huiskat ter wereld was beslist nog veel dichter
bij het natuurlijke ‘gedrag’ dan de gemiddelde huiskat anno 2012 en kon je niet zomaar even zonder handschoenen oppakken.
Het ‘tam blijven’ hangt ook veel meer van andere factoren af dan van de soort op zich.
Bepaalde karakter eigenschappen, zoals nieuwsgierigheid, speelsheid etc
spelen wel een rol in het proces van socialisatie, maar zullen slechts
door deskundige begeleiding het tam worden ‘vergemakkelijken’.
Uiteraard hebben bepaalde soorten deze eigenschappen in meer of mindere mate
van nature in zich en heeft dat zijn invloed op het proces van tam worden,
maar met de juiste kennis van zaken kan elke vogel tam worden en ook blijven.
Dit is best een ‘sterke’ uitspraak, maar het betekend dan ook niet dat het
socialiseren altijd gemakkelijk is. De moeilijkheid wordt echter niet hoofdzakelijk bepaald
door de soort, maar veel meer door andere factoren als leeftijd, eerdere ervaringen
van het dier met mensen en/of soortgenoten, voeding, gezondheid, omgeving en herkomst.
Zo hebben we zelf wat keren een Kauwtje die uit het nest was gevallen opgevoed en enige tijd later een Ekster. Beiden bleven ondanks hun vrijheid, we lieten ze bij zelfstandigheid gewoon los in de tuin, nog een lange tijd bij ons. Slapen en eten deden zowel de Ekster als de Kauw het liefst bij ons aan tafel ook al vlogen ze vijf minuten eerder nog over de flats en van boom tot boom.
Ze sprongen ook net zo gemakkelijk op je hand of arm en hoofd als een goed gesocialiseerde papegaai of parkiet. Hun natuurlijke ‘brutaalheid’ kwam goed van pas
en konden we gemakkelijk inzetten als ‘trigger’ om ze iets te laten doen, waarna een lekker hapje volgde als beloning.
Om nog eens aan te geven dat het zelfs niet zozeer gaat om de diersoort heb ik hetzelfde ervaren met slangen, jawel bijvoorbeeld een heuse Boa Constrictor. Niet mijn favoriete dier, maar wel erg fascinerend om te ervaren dat je hem gewoon als een soort kameraad kunt vastpakken en hij er nog plezier in bleek te hebben ook.
Misschien zijn de twee ‘magische woorden’ die ongeacht diersoort, ras, ondersoort kleur, geslacht of aard in alle gevallen van ‘tam zijn’ duidelijk gemeenschappelijk aanwezig zijn: Liefde en Respect wederzijds.
Vergelijk het maar met het maken van muziek, je kunt naar de beste gitaarleraar ter wereld gaan en heel veel theoretische kennis opdoen. Als er echter niet de bekende ‘Vonk’ overslaat naar jouw publiek, zal niemand je plaat kopen. Het omgekeerde is althans tot op zekere hoogte ook waar, als je maar 3 akkoorden kent, maar wel een vonk doet overslaan, heb je nog steeds kans op succes.
Als je goed op de hoogte bent van de natuurlijke behoeftes die jouw vogel van nature heeft, zul je met de noodzakelijke creativiteit beter in staat zijn een succesvolle relatie met het dier op te bouwen dan wanneer je niet verder kijkt dan zijn mooi gekleurde veren, grappige geluiden en schattige oogjes.
In de loop der jaren is het voor ons als trainers van verschillende papegaaien en parkieten een bekend fenomeen geworden, het liggen op de rug. Dit terwijl het voor de meesten toch direct iets heel onnatuurlijks lijkt te zijn.
Of het nu een kleine Pyrrhura is, ongeachte welke ondersoort, een iets grote muisparkiet, zonparkiet, witbuik caique, kaketoe, amazone papegaai of een flinke congo grijze roodstaart papegaai jazeker ze doen het hier allemaal. De meesten gaan spontaan helemaal uit zichzelf ineens op de rug liggen. Anderen zijn zo aan het knuffelen in de hand gewend dat ze zichzelf helemaal omrollen in je handpalm en af en toe zelfs na enige tijd van gekroel en gepeuter in slaap vallen.
Ook hebben we het regelmatig meegemaakt dat ‘s morgen bij de eerste voeding de kleintjes op de rug in de kooi liggen! Als je dat voor het eerst ziet, is het even schrikken natuurlijk, maar al gauw zie je dan eerst 1 oogje opengaan, vervolgens langzaam het andere en zien ze het bakje met voer dan springen ze klaarwakker recht op de poten.
Voor caique’s lijkt het de normaalste zaak van de wereld om op de rug te liggen en liefst nog heen en weer te rollen zo hard mogelijk. In de natuur doen ze het ook als peuters om te ‘spelen’ en te ‘stoeien’. Ze leren hiermee de omgang met elkaar, verdediging en behendigheid, want caique’s zijn geen beste vliegers. In het wild zul je eerder caiques van boom tot boom zien springen en klimmen als apen dan vliegen.
Een kromsnavel die zich door zijn verzorger op de rug laat leggen, heeft het volste vertrouwen dat hem niets zal overkomen. De vogel geeft zich a.h.w. over aan jou. Bij heel jonge papegaaien is dit zelf een overlevings- instinct. Door zich bij dreigend gevaar onderdanig op te stellen, lopen ze de kans met rust gelaten te worden, maar natuurlijk ook om gepakt en opgegeten te worden.
Specifiek bij deskundig door mensen gesocialiseerde vogels zegt het liggen op de rug in jouw aanwezigheid dus best iets over de mate van tamheid en het vertrouwen dat de vogel heeft in mensen.
Veel meer hier over vindt je in onze Vogel Trainings Cursus. Lees Verder
Natuurlijk kan een berichtje over de term ‘Papegaaienschool’ niet uitblijven op onze blog.
Op het eerste gezicht een mooi initiatief, alles wat bijdraagt aan een betere kwaliteit van leven voor de papegaai juich ik van harte toe. Je hebt er vast wel iets over in de media vernomen en zo niet dan bij deze. Ik heb de afgelopen weken wat vragen gekregen hierover. De rode draad hierin is eigenlijk de vraag wat mijn mening is over het verschijnsel papegaaienschool?
Eigenlijk wil ik niet overal iets van vinden, maar men doet nu net of de papegaaienschool iets heel nieuws is en daar wil ik toch graag wat over kwijt. Wij zijn al ruim 13 jaar Papegaaienschool!
Wij huren alleen geen duur gebouw met inrichting die lijkt op de inventaris van een dierenartsenpraktijk. Ook gebruiken we zover ik weet geen dure woorden die zouden moeten bewijzen dat we gestudeerde papegaaien deskundigen zijn, maar waardoor jij uiteindelijk wel 135,- euro moet neertellen voor een ‘consult’. Voor slechts 20,- euro meer krijg je van ons een zeer uitgebreide papegaaien school aan huis die je elk moment van de dag samen met je papegaai of parkiet kunt volgen, wanneer het jou uit komt en ook nog eens levenslang GRATIS advies.
Geen uurtje consult van 135,- euro, maar ruim 13 uur lang materiaal o.a. opgenomen bij ons thuis en op de dierenartsenpraktijk waar je met eigen ogen kunt zien hoe wij al die jaren zelf samen leven met verschillende papegaaien en parkieten.
In de omgeving waar je papegaai uiteindelijk zich thuis moet voelen en waar je hem dus de daarvoor noodzakelijk vaardigheden wilt bijbrengen. Ook de interactie is aanwezig middels ons speciale papegaaiengedrag forum waar alle cursisten elkaar ontmoeten. Daarnaast geven we gratis adviezen en komt men regelmatig bij ons langs voor een gezellig praatje met de papegaai of parkiet of een uitgebreid advies over de aanpak van bepaalde gedragsproblemen.
Het is natuurlijk een leuk item voor de media, ‘papegaaienschool’ met wat shots van de kleurrijke vogels een verslaggever die ook een papegaai mag vasthouden en een praatje van ene mevrouw die zichzelf tot papegaaien gedragsdeskundige heeft geprofileerd vanwege een theoretische studie. Ik ben benieuwd naar de resultaten en velen die zelf papegaaien houden met mij denk ik.
Als u kinderen heeft net als wij, kun je gemakkelijk een soort vergelijking trekken door je af te vragen wat leert een kind op school en wat leert een kind bij uitstek thuis? Manieren, sociale vaardigheden, hoe je omgaat met elkaar, met emoties en je geliefd weten, leren we toch als eerste thuis. Op school kunnen ze je haarfijn vertellen ‘hoe het hoort’, maar de praktijk leert dat het kind slechts doet wat door de ouders en het gezin wordt voorgeleefd.
Theorie en praktijk. Drugsverslaafden of op een andere manier ontspoorde individuen zijn niet zelden hoog opgeleid, komen van goede huize en zijn intelligente mensen. Blijkbaar is gelukkig zijn niet iets wat je op school kunt leren. Wel de basis van je bestaan! Natuurlijk, waar mensen samen zijn, kun je ook op dat gebied veel leren, maar zonder goed fundament van liefde, vertrouwen en weten wat relatie is, ben je een zinkend schip. Een soort opgeblazen Titanic, onzinkbaar gemaakt door de wetenschap en techniek, maar zonder hart en zonder geluk.
Papegaaienschool, papegaaienacademy, papegaaien workshop, papegaaien cursus, het maakt allemaal niet uit.
Feit is dat er steeds meer papegaaien als huisdier worden gehouden. Waarom? Ze zijn zo leuk om te zien, mooie kleuren en het staat best stoer tegenover je buurman met een cavia of kat als jij met zo’n intimiderende snavel op je arm rondloopt.
Echt mensen dat is heel vaak de achterliggende motivatie en meteen de oorzaak van alle zogenaamde gedragsproblemen bij papegaaien. Het zijn de mensen zelf die gedragsproblemen hebben, omdat ze zich iets toe eigenen, een levend wezen wel te verstaan, waarmee ze nooit hebben leren omgaan. Het voorkomen van dit soort problemen ligt in de juiste voorlichting omtrent het houden van papegaaien en parkieten.
De gang naar een papegaaienschool zal wellicht het meest worden gemaakt door mensen waarbij de papegaai al reeds ‘ontspoort’ is. Hoe erg dat is, kun je al een klein beetje aflezen aan het feit dat men er in veel gevallen graag 135,- euro voor een consult voor over zal hebben om van het geschreeuw, gebijt en gesloop af te komen. De realiteit is echter dat niemand je papegaai in een uurtje van zijn gedragsprobleem kan afhelpen. Men geeft liever 10 keer te veel geld uit aan een zogenaamde snelle oplossing (die niet bestaat!) dan 1 keer het deskundige advies van een door dagelijkse ervaring in het samen leven met kromsnavels wijs geworden liefhebber in hart en nieren ZELF UIT TE VOEREN.
Je kent het wel die ‘Snel Geld Verdienen met Internet’ spam mailtjes. Velen trappen er niet in, maar denk je dat er miljarden van dit soort mails verstuurd worden omdat niemand er in trapt? Je zou liever een uurtje per dag met je muis zitten klikken dan de hele moeizame weg moeten bewandelen die noodzakelijk is om een gedegen bedrijf al dan niet via internet van de grond te krijgen. Geloof die onzin nooit. Zonder hard werk GEEN resultaat!
Hoe je het ook went of keert JIJ bent als eigenaar van een papegaai of parkiet de enige die zijn gedrag kan veranderen doordat je zelf aan de slag moet. Je kunt de beste papegaaienschool of papegaaienworkshop ter wereld volgen, het zal je NIET helpen.
Het is nooit de kennis zelf die het werk doet, maar zuiver en alleen de ACTIE die jij zelf onderneemt door met je vogel aan de slag te gaan. Of je dan eens wat verkeerd doet is alleen maar goed! Zonder fouten maken, leer je niets en je papegaai ook niet.
De kern van de zaak is dus: Actie wordt beloond en Actie alleen! Het is daarom dat we met alle zorgvuldigheid hebben gekozen de door ons opgedane kennis met iedereen te delen op deze manier, via onze Birdbox Vogeltrainings Cursus. Wat je ziet, is wat je krijgt als jij hetzelfde DOET. Bijten afleren, schreeuwen afleren, wegvliegen voorkomen en zo sturen dat je met je papegaai naar buiten kunt zonder dat hij gekortwiekt is. De scholing is zo volledig dat je ook precies leert hoe je alle gedragsproblemen kunt voorkomen. Juist die kennis ontbreekt vaak, omdat papegaaien liefde geen mensenliefde is en andersom ook niet.
Conclusie, wat vindt ik van de papegaaienschool? Verrijking, hulp bij opvoeding, leren te corrigeren allemaal prima. Moet het zo duur zijn, omdat je dan zeker weet dat je het gewenste resultaat krijgt? Nee absoluut niet!
Voor iedereen die ons volgt zal het bekend zijn dat we sinds afgelopen zomer Kiwi de Ducorps Kaketoe bij ons in huis hebben.
Vanaf het begin hebben we hard gewerkt aan een krachtige heropvoeding, want het dier deed precies waar hij zin in had op het moment dat het hem uit kwam. Van koekjes uit je handen rukken tot keihard schreeuwen om de zin te krijgen, we hebben het allemaal meegemaakt.
Het werd al snel duidelijk waarom de vorige eigenaar er geen meer mee wist. Best begrijpelijk, want kaketoes zijn geen gemakkelijke dieren om in huis te houden. Sterker nog we hebben altijd afgeraden om welke soort kaketoe dan ook in huis te houden, tenzij je in een gymzaal of kasteel woont. Hun karakter is dusdanig anders dan van de meeste papegaaien en grote parkieten soorten dat ook een andere aanpak van gedrag beslist noodzakelijk is.
Binnen enkele maanden zal ons nieuwe boek verschijnen over deze uitdagende hobby van de fanatieke vogelliefhebber: het houden van een kaketoe als huisdier. We hopen hiermee iedereen die van plan is een kaketoe in huis te nemen te waarschuwen en degenen die er al een hebben te helpen met gedrag en algehele aanpak van verzorging en training.
In dit bericht eerst even het geweldige nieuws dat Kiwi na maanden van geduldige stap voor stap kennismakings- sessies nu al ruim 6 weken echt bevriend is geraakt met een van onze Pyrrhura’s. Ze zijn al haast onafscheidelijk binnen en buiten de kooi. Er wordt gepoetst en geknuffeld. ‘s Avonds is het soms even schrikken als je de Pyrrhura wilt zien slapen, deze is dan geheel verdwenen onder de mooie witte veren van Kiwi. Het enige wat je te zien krijgt is een grote bos witte veren met 4 pootjes er onder!
Veel van onze papegaai training nieuwsbrief abonnees zijn heel enthousiast bezig om hun papegaai of parkiet te trainen en allerlei vaardigheden aan te leren. Dat is super leuk om te horen.
Heel belangrijk voor het succes van je training is de manier waarop je de vorige training hebt afgesloten.
Iets waar we vaak niet bij stilstaan. Het is bijna bepalend voor hoe je papegaai tijdens de volgende sessie zich zal gedragen. Zal hij snel de interesse verliezen? Wordt hij afgeleid door iets anders wat hem meer lijkt te boeien dan jouw les? Als je merkt dat je papegaai of parkiet zijn interesse verliest voordat jij de sessie wilt beëindigen, doe je iets verkeerd.
Het is niet altijd makkelijk te zien wat je nu precies fout doet. Daarom kan het handig zijn om iemand anders te vragen op een afstandje te kijken als jij bezig bent met je vogel te trainen. Laat deze persoon wat aantekeningen maken van wat hem of haar opvalt. Wat bij mij het beste werkt is gewoon de video camera te laten lopen en regelmatig de sessies terug te zien, zodat je kunt ontdekken wat je eerst over het hoofd zag.
Niet elke vogel geeft dezelfde signalen af, zodra hij zijn interesse begint te verliezen. Juist dit moeten we voor zijn, want jij moet bepalen wanneer de sessies is afgelopen. Eindig altijd met iets positiefs, zodat de vogel weet dat hij iets goed heeft gedaan. Ik val dan meestal terug op iets wat hij al heel goed geleerd heeft, zoals pootje geven of nee schudden. Dan beloon ik hem alsof hij het voor het eerst deed en stop de sessie. Zo onthoudt de papegaai of parkiet dat het leuk is om te trainen en geen saaie vervelende bezigheid.
Even wat tips op een rij voor een geslaagde papegaai training:
Eindig met een iets wat je vogel succesvol kan uitvoeren, een positief succes van je vogel, niet van jou.
Houd je stemming positief, een papegaai is als een spiegel voor je stemmingen en frustraties.
Het doel van de training is het opbouwen van vertrouwen, dat moet altijd je doel blijven. Houdt je trainingssessies altijd kort.
Bepaal altijd zelf het einde van de sessie, voordat je vogel dit voor je bepaald.
Pak de video camera bij je sessies, zodat je zowel jezelf als de vogel terug kan zien. Je zult er uit een heel ander perspectief naar kijken en iets kunnen leren wat op een andere manier niet was gelukt.
Misschien heb je het al gezien, maar onlangs heeft Youtube een tamelijk ingrijpende verandering ondergaan.
Ook wij hebben daarom ons kanaal op Youtube aangepast. Het is nu veel overzichtelijker geworden en je kunt gemakkelijk zoeken naar specifieke video’s.
Met ruim 180.000 kijkers is babyvogels een gewild kanaal op Youtube. Begonnen we in 2006 met de eerste video over Zonparkieten, met een voor hedendaagse begrippen krakkemikkige camera, inmiddels zijn al onze films opgenomen in Full HD en worden ook in deze zeer hoge kwaliteit op Youtube weergegeven.
Als je Youtube op je flatscreen TV kunt krijgen moet je zeker eens proberen onze video’s in de volledig scherm modus te bekijken. Het beeld blijft scherp en de kleuren echt natuurlijk.
Het houden van papegaaien of parkieten is naast inderdaad ontzettend leuk toch niet altijd eenvoudig.
Het blijven dieren die nog erg dicht bij de ‘wilde natuur’ staan en daarom specifieke benadering en omgang nodig hebben om als gezelschapsdier in huis te kunnen functioneren.
Meestal is het zo: vogel happy, verzorger happy, maar de vraag is steeds weer: Hoe doe je dat?
Een wijd verbreid misverstand is dat wij als mensen bepaalde verwachtingen hebben van een vogel als huisdier en daar vervolgens een bepaalde soort voor denken te moeten kiezen of juist niet.
Waarom zou dat een misverstand zijn? Geen enkele kromsnavel,
papegaai noch parkiet is geheel uit zichzelf tam en geschikt om binnenshuis zich samen met mensen happy te voelen.
Het grootste deel van het succes wordt bepaald door deskundige socialisatie en omgang met de vogel, slechts een kleiner deel wordt bepaald door de soort met de van nature aanwezige eigenschappen.
Het is echter heel goed mogelijk deze dieren daarop te trainen, te socialiseren, zodat niet alleen zijin elk geval ten dele aan onze verwachtingen zullen voldoen, maar wij als mensen ook in hun natuurlijke behoeftes kunnen voorzien. Waar aan verwachtingen van beide kanten kan worden voldaan, heb je een happy family.
Natuurlijk zijn er verschillen in karakter, maar voordat je je daar op concentreert
moet je m.i. begrijpen wat aangeboren en wat aangeleerd is.
Op de hand zitten, geaaid willen worden, een opdracht uitvoeren, zich houden aan regeltjes in huis zijn allemaal zaken die aangeleerd zijn of kunnen worden. Bij de ene vogel zal dat makkelijker gaan dan bij de ander, maar dat heeft niet per definitie alleen te maken
met de soort of de natuurlijke aanleg.
Veel meer van invloed is de ervaring die het dier al heeft met mensen. Eenvoudigweg daarom is een jonge vogel mits ook goed met de hand opgevoed een soort onbeschreven blad waar je alle kanten mee uit kunt. Ook de verkeerde kant, maar
je hoeft dan niet te beginnen met et afleren van allerlei door frustratie of zelf mishandeling ontstaan ‘moeilijk gedrag’.
Nu wil ik het houden van een kromsnavel als huisdier niet moeilijker laten lijken dan het is, maar in elk geval is het zo dat je iets meer moeite zult moeten doen om goed met het dier overweg te kunnen dan je wellicht vantevoren had gedacht.
Juist dit maakt het voor ons zo’n leuke uitdaging, want al het positieve wat je in een papegaai investeerd zie je uiteindelijk weer terug in zijn gedrag.
Natuurlijk hebben we al het een en ander geschreven en gesproken over het kortwieken van kromsnavels.
Keer op keer blijven er toch reacties komen waaruit blijkt dat er nog veel misverstanden bestaan. Daarom zal ik proberen er even wat dieper op in te gaan in de hoop dat men even zijn of haar ‘eigen mening’ opzij durft te zetten en leert denken vanuit de positie van het dier, de kromsnavel dus en niet vanuit ons eigen gemak.
Kortwieken is namelijk geen kwestie van een ‘mening’, maar moet worden bepaald door feiten die heden ten dage door uitslagen van verschillende onderzoeken op het gebied van papegaaiengedrag aan het licht zijn gekomen. Een voorbeeld hiervan is het werk van de Engelse papegaaiengedragsdeskundige Greg Glendell, maar zeker ook het wetenschappelijk onderzoek aan de Amerikaans Universiteiten Brandeis en Harvard geleid door professor dr Irene Pepperberg.
Hierop voortbordurend heb ik de afgelopen 13 jaar zelf ook herhaaldelijk mogen constateren dat training van grote parkieten en papegaaien absoluut heel goed mogelijk is en kortwieken in nagenoeg alle gevallen overbodig maakt.
Resultaten wijzen steeds weer uit dat papegaaien zeer intelligente dieren zijn, maar dat mensen die ze houden graag hun vliegbewegingen onder controle willen houden. Veel boeken over papegaaien en grote parkieten gaan er van uit dat je je vogel wilt kortwieken, maar wij gaan er in al onze cursussen en commentaren van uit dat je door het aanleren van vaardigheden met gebruik making van de natuurlijke intelligentie van deze dieren in principe helemaal niet hoeft te kortwieken.
Niets is zo lastig als het veranderen van ingesleten denkwijzen bij mensen, dus geloof het of niet, maar deze zienswijze stuit toch nog steeds op heel wat weerstand. In deze tijd van computers en razendsnelle auto’s hebben we vooral geen tijd om een dier in alle rust stap voor stap met veel geduld een aantal vaardigheden bij te brengen die niet alleen ons, maar ook het dier zelf naar een betere kwaliteit van leven helpen.
Is kortwieken altijd verkeerd? Nee, er zijn best specifieke situatie te bedenken waarin het inknippen van enkele slagpennen noodzakelijk of wenselijk is. Niet iedereen verstaat onder kortwieken hetzelfde. Meestal wordt er mee bedoeld dat de vleugels zodanig worden ingekort dat de vogel niet of nauwelijks meer kan vliegen. Het voordeel hiervan zou dan moeten zijn dat hij bijvoorbeeld buitenshuis niet ontsnapt, zich zogenaamd niet kan bezeren, maar toch vooral dat de vogel zich zal gedragen zoals wij dat willen. Ongeacht of dit ook is wat de vogel vanuit zichzelf eigenlijk zou willen. Dat vliegen iets is waarvoor vogels gemaakt zijn, mogen we hier wel even voorop stellen.
Het ontnemen van het meest elementaire veiligheidsmechanisme van een vogel, namelijk het kunnen wegvliegen bij dreigend gevaar, is feitelijk mishandeling te noemen, tenzij op de juiste wijze ingeknipt om reden ter voorkoming van ongelukken in een kleine ruimte zou men er in sommige gevallen eventueel goed aan kunnen doen. Dit is dan een uitzondering, maar mag nooit een regel noch uitgangspunt worden.
Ik zal u nog een voorbeeld van een reactie op een van onze Vogel Video Tips laten zien. Het korte filmpje gaat over de vraag of kortwieken wel of niet zinvol is.
Ik laat daar o.a. live zien hoe tam een Pyrrhura kan worden zonder ooit gekortwiekt te zijn. Aan de hand van een van onze Pyrrhura Lepida’s krijgt u een indruk van wat wij onder het begrip ‘tam’ verstaan. Ook ziet u waarom kortwieken een vogel niet tam maakt.
Ook geef ik aan hoe je eventueel als het echt niet anders kan een aantal slagpennen veilig kunt (laten) inknippen, waardoor de vogel nog steeds prima kan vliegen, maar minder snel minder ver kan komen.
Dit is de meest veilige manier om de vlucht te beperken in tegenstelling tot een veelgebruikte manier van afknippen die onherroepelijk leid tot ongelukken en de veiligheid van een papegaai ernstig in gevaar kan brengen.
Bij deze laatste ‘methode’ worden ook de buitenste pennen grotendeels afgeknipt, waardoor er vrijwel geen draagkracht van de vleugel meer aanwezig is. Toch zal de vogel als reflex bij dreigend gevaar proberen weg te vliegen met alle gevolgen van dien. Vanaf enige hoogte zal hij ondanks het slaan met de vleugels neerstorten en op het borstbeen terecht komen, wat door de klap zou kunnen breken.
Elke vogel wel of niet gekortwiekt loopt wel enig gevaar, het zijn immers prooidieren. De risico’s zijn echter wel verschillend. Een gekortwiekte papegaai die uit huis ontsnapt kan gemakkelijk door een hond of kat of roofvogel gepakt worden of op de weg worden overreden door een auto. Een gekortwiekte vogel kan zijn vlucht niet voldoende controleren en bijvoorbeeld tijdens een vlucht niet afremmen. Schrikken ze echter, zullen ze toch als reflex opvliegen. Dat is een van nature ingebouwde eigenschap zoals wij onze hand wegtrekken als deze op een gloeiend hete plaat zou terecht komen.
Nog erger is een vogel kortwieken aan 1 vleugel. Hij is dan alle controle volledig kwijt en zal zich ernstig kunnen verwonden in een poging tot landen, want hij kan niet meer in balans komen.
Ook kan het kortwieken van een jonge vogel voor het derde levensjaar het dier voor het leven verminken. Ik heb het dan niet over het minimaal inknippen van enkele slagpennen ( primaire veren). Jonge vogels willen uit alle macht vliegen. Dat is een natuurlijke drang waardoor ze het leren. Het lijkt dan vaak nog onbeholpen en stuntelig, maar niet gekortwiekt zullen ze toch snel leren vliegen, omdat hun wilde vleugelbewegingen ook dienen om de spieren te trainen en het hart. Rigoureus kortwieken op zo’n jonge leeftijd verstoord de ontwikkeling van deze spieren en zorgt er voor dat de vogel zich ernstig kan verwonden.
Een van de reacties die mede een aanleiding vormde voor het schrijven van dit atikel was deze:
“even mijn mening over dit filmpje. Mensen wieken vaak omdat ze willen dat hun vogel in huis veilig is of om sneller tam te maken (wel pas knippen nadat ie genoeg gevlogen heeft) als ie door de ouders is opgevoed. (wel bewezen dat ze dan super tam worden) Over het knippen en het laatste staan van de eerste 2 pennen. Daar ben ik het totaal niet mee eens. De kans dat deze afbreken is te groot en deze moeten dus ook altijd geknipt worden. Deze vogel is gepapt, dat is heel anders.”
Eigenlijk worden hier de misverstanden weer eens overduidelijk bevestigd. Zodra de vogel heeft leren vliegen is hij ingesteld op zijn vliegkracht, zoals die op dat moment is.Dat heeft niets te maken met handopfok of natuurbroed, maar alles met wat de vogel gewend is, waarmee hij en hoe hij de rest van de wereld benadert. Als je gewend bent 120 km per uur te rijden op de snelweg en na een tankbeurtje van 10 minuten heb ik stiekem je 4 banden lek gestoken, denk je dat je nog op tijd bent voor je afspraak? Wij zouden natuurlijk de banden vervangen of repareren, maar een vogel weet niet beter dan toch te gaan vliegen als er gevaar dreigt. Omdat het een reflex is en geen weloverwogen keuze.
Ook wordt er in deze reactie beweerd dat het laten staan van de 2 buitenste slagpennen om enige reden niet goed zou zijn. Ze zouden ‘afbreken’. Dit is echt op niets gebaseerd behalve dan misschien de wil om het beter te willen weten, want er kan op deze manier juist geen sprake zijn van afbreken, omdat de vogel door deze manier van inknippen ( zie eerste plaatje) juist veilig kan blijven stijgen en landen zonder vergrootte kans op verwondingen.
Greg Glendell en ongetwijfeld ook anderen hebben zich min of meer gespecialiseerd in het repareren van gekortwiekte vleugels. Het is mogelijk de vogel zijn oorspronkelijke draagkracht terug te geven op die manier en zo zijn al veel gedragsproblemen die hun oorsprong vonden in de mishandeling van het kortwieken opgelost. Dat verzin ik niet omdat ik gelijk wil hebben, maar omdat ik iets geleerd heb wat u zelf ook kunt nagaan.
Niemand zal ooit kunnen ‘bewijzen’ zoals de reactie ons wil doen laten geloven dat een niet met de hand grootgebrachte vogel sneller tam wordt door deze te kortwieken. Simpelweg omdat het woord tam verkeerd geïnterpreteerd wordt. Een vogel die op je hand of in je nabijheid blijft zitten, omdat hij gekortwiekt is, is niet tam, maar lam. Gehandicapt, mishandeld en verminkt. Een papegaai of parkiet is gemaakt om te vliegen zo simpel is het, punt uit.
Jij wilt echter zijn vliegen onder controle hebben. Dat mag en dat kan, maar niet door de vogel te verminken. Wordt eerst vrienden, met behulp van respect, veel geduld en vooral de juiste kennis om vaardigheden aan te leren dan zul je versteld staan hoe intelligent het dier is, en hoe graag hij dingen samen met jou onderneemt, zoals vliegen in de open lucht!
Elementaire africhting inclusief bepaalde vlieg bevelen zijn onmisbaar voor het houden van elke willekeurige papegaai of parkiet in huis. Dat je geen idee hebt wat dat inhoudt en hoe je dat dus zou moeten aanleren, is niet erg. Alles is te leren en dat is precies wat wij graag doen o.a. met de Birdbox Vogel Trainings Cursus.
Door te rigoureus kortwieken lijkt het dat de vogel ‘tam’ is. Dat wordt echter niet bepaald door de mate waarin hij wel of niet kan vliegen. Daaraan zie je alleen in hoeverre hij ‘lam’ is en dat is toch echt iets heel anders. Geen enkele vogel wordt ‘sneller tam’ door te kortwieken, hooguit sneller lam. Tam zijn is een gedragsverandering die plaatsvindt alleen door deskundige socialisatie.
De slagpennen iets inkorten kan in sommige gevallen een positieve uitwerking hebben. Doordat er meer slagen nodig zijn om eenzelfde afstand af te leggen. Slagpennen verwijderen om een vogel die dan niet meer kan vliegen onder controle te krijgen is grove dierenmishandeling, zowel fysiek als mentaal. Al zijn de mentale gevolgen later zichtbaar dan de fysieke, het is wetenschappelijk aangetoond door genoemde deskundigen dat de gevolgen rampzalig kunnen zijn.
Er zijn heel veel goede redenen om een papegaai in huis te halen. Eigenlijk is dit een vage uitspraak, want wat is nou een papegaai? Een Grijze Roodstaart, een Geelwang Amazone, een Blauwgele Ara, een Maisparkiet, een Bonte Boer enz enz?
Wilt u zich echt zo goed mogelijk voorbereiden op de eventuele aanschaf van een papegaai, kaketoe of grote parkiet? Kijk dan zeker eerst op onze speciale Vogel Trainings Cursus website: www.birdbox.nl
U kunt geheel in uw eigen tempo en tijd het ruim 12 uur video materiaal bestuderen. Veel plezieriger dan een saaie theorie lezing waar u geen praktische voorbeelden te zien krijgt van iemand die zelf al jaren met verschillende papegaaien in huis leeft.
De Birdbox is ook verkrijgbaar via de gespecialiseerde vogel dierenarts dr Marvan bij dierenkliniek het Zicht te den Haag. Hij heeft ook zijn medewerking verleend bij het ontstaan van deze unieke Papegaaien en Parkieten Workshop.
Het kopen van een papegaai of parkiet wordt een succes als u na deze cursus besluit op zoek te gaan naar uw favoriete vogel.
Veel van de vragen die we binnen krijgen hebben te maken met de gezondheid van papegaai of parkiet. Van Agapornis tot Ara vogels hebben een speciale benadering nodig als het gaat om voeding, beweging, medicatie, omgeving en behandeling bij ziektes en ongevallen.
Anders dan bij zoogdieren is bij het lichaam van een papegaai of parkiet alles gebouwd op aerodynamica. Ze moeten zich snel door de lucht kunnen verplaatsen. Hun spijsverteringssysteem is daar helemaal op berekend net als de stroomlijn van het lichaam aan de buitenkant. Logisch zult u zeggen, vertel eens wat nieuws.. Toch blijkt telkens weer dat verreweg de meeste gevederde ‘huisvrienden’ vroegtijdig aan hun einde komen. Een ongeluk, vergiftiging door een plant of lood in de vitrage die voor het raam hangt en zelfs verdrinking doordat baaslief vergeten was dat Pukkie nog op de kast zat en de gootsteen nog vol met afwaswater toen hij even boodschappen ging doen.
Ook een klein ongelukje zoals net iets te verde nagel afknippen kan tot drama’s leiden als je bijvoorbeeld niet weet hoe je het bloeden bij de vogel moet stoppen.
Hoe voorkom je een verkoudheid bij je papegaai of parkiet, terwijl ze zulke gevoelige longen hebben en longontsteking een van de meest voorkomende doodsoorzaken is bij parkieten?
Er zijn nog veel meer medisch gerelateerde problemen met vogels, die enige kennis vereisen om te voorkomen en opgelost te worden. Omdat het vaak ontbreekt aan de praktische kennis om snel te kunnen ingrijpen waar noodzakelijk en ook dierenartsen niet altijd op de hoogte zijn van de noodzakelijke speciale benadering van vogels in het algemeen is dit gloednieuwe handboek een welkome hulp bij het voorkomen en oplossen van de meest voorkomende medische problemen bij papegaaien en parkieten.
Met dit handboek in huis ben je altijd voorbereid op onverwachte situaties en leer je het risico op ongelukking met je vogel tot een minimum te beperken. Je leert ook de achtergronden van bepaalde papegaaien ziektes en de beschikbaar zijnde medicatie.
Je kunt zo de hoge kosten voor behandeling bij de dierenarts voorkomen. Ook zul je begrijpen wanneer het wel en niet noodzakelijk is een vogelarts in te schakelen.
Er wordt uitgebreid aandacht besteed aan de achtergronden van voeding voor papegaaien. Waarom je wel of juist niet pellets zou voeren bijvoorbeeld.
Het e-boek bevat erg veel nuttige en toepasbare kennis van onschatbare waarde voor de gezondheid van uw kromsnavel waarbij veelal onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek de basis vormt, maar op een voor iedereen begrijpbare manier wordt uitgelegd.
Het is een begrijpelijke veel gestelde vraag. Als je af moet gaan op wat hier en daar wordt geroepen op forums, tijdens ‘vogel markten’, door vogel verkopers of door goed bedoelende hobbyisten dan zou je al snel geneigd zijn tot de conclusie te komen dat soorten als de Grijze Roodstaart, Amazones, Valkparkieten, Agaporniden, kortom de meest voorkomende kromsnavels in ons land bekend zijn vanwege het feit dat ze gemakkelijk tam te maken zouden zijn.
Niets is echter minder waar. De meeste kromsnavels die we kennen zijn bekend omdat kwekers er successen mee haalden. Men begon er aan vanwege het mooie uiterlijk van de in het wild gevangen vogel of gewoon omdat er een leuke cent aan te verdienen was. De eerste Pyrrhura Perlata die in Nederland verkrijgbaar was kostte destijds ongeveer 10.000 gulden, jawel tienduizend gulden! Dat is niet eens heel lang geleden, we praten over 1996 zo’n 16 jaar geleden op dit moment. Dezelfde vogel vindt je nu met rond de 200,- euro voor een volière/kweekvogel en rond de 300,- euro en meer voor een deskundig gesocialiseerde huiskamer vogel. Nog steeds niet heel goedkoop, maar wel nog steeds een prachtige vogel in alle opzichten.
Ze sprongen ook net zo gemakkelijk op je hand of arm en hoofd als een goed gesocialiseerde papegaai of parkiet. Hun natuurlijke ‘brutaalheid’ kwam goed van pas
Vergelijk het maar met het maken van muziek, je kunt naar de beste gitaarleraar ter wereld gaan en heel veel theoretische kennis opdoen. Als er echter niet de bekende ‘Vonk’ overslaat naar jouw publiek, zal niemand je plaat kopen. Het omgekeerde is althans tot op zekere hoogte ook waar, als je maar 3 akkoorden kent, maar wel een vonk doet overslaan, heb je nog steeds kans op succes.
